“De erfenis van deze regering: gebroken beloftes en altijd dezelfden doen betalen”

Dinsdag 24 juli 2018 —  

Deze rechtse meerderheid zadelt de volgende regering op met een tekort van meer dan 8 miljard euro. Ondanks de miljarden die werkenden en gepensioneerden al hebben moeten ophoesten, ontspoort de begroting nu helemaal. Voor sp.a-fractieleider Meryame Kitir zal de zogenoemde ‘arbeidsdeal’ werkzoekenden niet aan een job helpen, maar daarentegen in armoede duwen. “Mensen die een hele carrière hebben gewerkt en afgedankt worden én mensen van boven de 50 zullen met moeite een tweede kans krijgen.”

 

Behalve een regering van valse beloftes (een begroting in evenwicht was de grootste belofte in 2014), is dit ook een regering die - als ze dan nog iets beslist - verkeerde keuzes maakt. De werkloosheidsuitkeringen doen dalen of SWT opheffen is geen oplossing om werkzoekenden aan een job te helpen. Het duwt hen alleen de armoede in. Deze rechtse meerderheid beloofde de laagste uitkeringen op te trekken boven het armoederisico. Ook van die belofte kwam niks in huis. Integendeel, want de werkloosheidsuitkeringen worden nu zelfs nog eens verlaagd.

Meryame Kitir: “Heel veel mensen in dit land zijn er de voorbije jaren op achteruit gegaan. Er wordt volop bespaard op hun zorg en hun pensioen, terwijl hun facturen - voor hun elektriciteit en water bijvoorbeeld - stegen. Het eindresultaat vandaag: een begroting met een gat van miljarden. Waar is al dat geld van de mensen naartoe? Terwijl de armoede steeg, het leven hier aanzienlijk duurder werd vergeleken met de rest van Europa, werden miljardairs en multinationals slapend rijker. Vandaag betalen gezinnen, zelfstandigen en kmo’s in dit land veel te veel belastingen precies omdat zij er veel te weinig betalen.”

Voor Kitir zal de zogenoemde arbeidsdeal mensen ook niet aan een job helpen, maar daarentegen in armoede duwen. “Mensen die een hele carrière hebben gewerkt, maar afgedankt worden én werkzoekenden boven de 50 zullen met moeite een tweede kans krijgen. Die arbeidsdeal past perfect in de maatschappijvisie van deze ministers: wie geen job vindt, doet gewoon niet hard genoeg zijn best. Straffen is de rode draad van dit beleid. In plaats van een arbeidsdeal hebben we meer dan ooit nood aan een opleidingsdeal  om werkzoekenden aan jobs - die er zijn, maar niet ingevuld raken - te helpen. Die mismatch pak je aan met een opleidingsverplichting, een specifiek activeringstraject voor 50-plussers en ook met concrete actiepunten die (leeftijds)discriminatie op de werkvloer aanpakt. Het gebeurt niet, maar dat kan allemaal wél.”

Meryame Kitir: “Met de verkoop van Belfius zet de privatiserings-agenda van deze regering zich door. Dat terwijl dit land nood heeft aan een sterke staatsbank die een échte partner is van gezinnen, kmo’s en zelfstandigen. Met die verkoop heeft de Arco-spaarder bovendien nog altijd geen enkele garantie op een vergoeding, iets wat nochtans in het regeerakkoord van 2014 (!) staat. Ik mag hopen dat deze regering die 800.000 gewone spaarders niet nog een keer in de steek laat en weer haar belofte breekt. Maar ik vrees ervoor. Kopstukken van verschillende partijen geven aan dat Europa hierover moet gaan, terwijl Kris Peeters beweert van niet. Verwarring alom dus, en geen enkele zekerheid voor de Arco-spaarder.”

Voor sp.a is een drastisch ander beleid nodig. Een beleid dat niet alleen werkzoekenden, maar alle mensen die werken - alleenstaanden, gezinnen en zelfstandigen - zekerheid geeft voor de toekomst. Zoals zorgzekerheid en een volwaardig pensioen. Of een échte aanpak van de files in dit land en werk maken van propere lucht, in plaats van bedrijfswagens te blijven subsidiëren. Dat kan allemaal wél, op voorwaarde dat je het geld gaat halen waar het zit: bij de superrijken, diegenen die zich onaantastbaar wanen, bij de multinationals en de grote fraudeurs.

Kitir: “Maar na vier jaar rechts is het duidelijk dat daar nooit iets van in huis zal komen. Het zijn altijd dezelfden die moeten betalen. De erfenis van deze regering is stilaan catastrofaal: gebroken beloftes en altijd dezelfden doen betalen. Ze hanteert precies het devies van zonnekoning Lodewijk XIV enkele eeuwen geleden: “Taxons les pauvres, ils sont tellement plus nombreux."