'Geen vertrouwen in de goednieuwsshow van deze regering'

Tussenkomst Meryame Kitir, debat State of the Union

Woensdag 11 oktober 2017 —  

Mijnheer de premier,

 

Hier gaan we weer.

 

Herinnert u zich nog Tomorrowland?

Herinnert u zich nog de euforie van deze zomer?

Herinnert u zich nog de goede sfeer in de regering?

 

Blinkend van trots hadden jullie het Zomerakkoord afgesloten.

De ruzies waren bijgelegd.

Grote hervormingen beslist.

De pret kon niet op.

 

In al uw enthousiasme zei u zelfs dat geen énkele regering in de voorbije 25 jaar meer heeft gerealiseerd.

 

Twee maanden later echter,  zijn de ruzies helemaal terug.

Pensioenen? Verwarring, ruzie en onduidelijkheid.

Effectentaks? Verwarring, ruzie en onduidelijkheid.

 

Het Zomerakkoord was tegen de herfst geen akkoord meer.

Het Zomerakkoord was een goednieuwsshow.

En gisteren bracht u dezelfde boodschap verpakt in nieuwe zinnen, een goednieuwsshow.

 

Want de mooie woorden die u uitspreekt zijn er om de waarheid te verhullen. U strooit zand in de ogen.

 

Neem nu fiscale rechtvaardigheid.  

 

Een jaar geleden liep Kris Peeters weg van de onderhandelingstafel omdat de andere partijen geen meerwaardebelasting wilden. CD&V vond dat het genoeg was geweest. Er waren al genoeg besparingen op kap van de mensen. Het werd tijd dat ook de grote vermogens een bijdrage zouden leveren.

Daar was hij, de ruggengraat van de CD&V, terug van weggeweest.

Want, hou u vast, op een winst van één miljard uit aandelen betaalt Marc Coucke  nu 0,0 euro belasting.

Fraudeurs kopen hun straf af.

En 80 miljard euro verdwijnt in belastingparadijzen.

Het werd de CD&V te veel. Dat kon zo niet verder.

De roep van de mensen om rechtvaardige fiscaliteit viel niet langer in dovemansoren.


 

We zijn nu een jaar verder.

Wat heeft dit opgeleverd? Is er geluisterd naar de verontwaardiging van de mensen? Krijgen we een eerlijker systeem?

 

Nee. De regering heeft beslist om een effectentaks in te voeren.

Op een vermogen van een half miljoen euro komt er een taks van … 0,15%.

U hoort het goed mensen, dankzij deze regering betaalt u 21% voor uw elektriciteit. En zij betalen 0,15% op hun miljoenen op de bank.

Dat is de trofee waar de CD&V mee pronkt. U betaalt meer, zij betalen nauwelijks. En dan nog, en dan nog, lukt het om hier ook weer ruzie over te krijgen met elkaar. Minister Van Overtveldt gelooft er niet in. Minister Peeters wordt ongerust. En premier Michel moet weer tussenbeide komen. Collega’s van de CD&V, ik zou beschaamd zijn in jullie plaats.

Weet u wat die ruzie betekent?

Het bewijst dat rechtvaardige fiscaliteit binnen deze regering nog altijd een taboe is.

Echte rechtvaardige fiscaliteit betekent dat elk inkomen gelijk wordt belast, of het nu uit arbeid komt of uit vermogen. Een euro is een euro.

Maar dat kan deze regering niet. Nog erger, dat wilt deze regering niet. En dus krijgen we elk jaar dezelfde show. Eerst een prachtige show, dan de werkelijkheid en snel daarop de ruzie. Elk jaar wordt er een bijdrage van de grote vermogens aangekondigd. Elk jaar is het een slag in het water.

Kaaimantaks? Levert amper iets op.

Speculatietaks? Alweer afgeschaft.

Meerwaardebelasting? Nooit ingevoerd.

En de effectentaks wordt nu zo opgesteld dat ze heel gemakkelijk kan worden ontweken. Experten komen het gewoon op tv uitleggen hoe je dat moet doen.

En dan de goednieuwsshow van de taks shift. Het stokpaardje van deze regering

Meer geld in de ene hand. Maar vervolgens pakt u het af met de andere hand.  

Wie gelooft jullie nog?

Nu de elektriciteitsfactuur meer dan 300 euro hoger ligt dan 2 jaar geleden.

Nu er meer dan 80.000 nieuwe afbetalingsplannen zijn omdat gezinnen hun verhoogde stroomfactuur niet kunnen betalen.

Als het steeds dezelfden zijn bij wie u aanklopt om het gat in de begroting te vullen.

Dát is ook de taks shift, mijnheer de premier.

U geeft met de ene hand, u steelt met de andere.

 

Collega’s,

Jobs, jobs, jobs.

Gelukkig trekt de economie aan.

Elke job die erbij komt, zal ik toejuichen.

 

Maar mogen we ons nog afvragen welk soort jobs? Bieden ze genoeg zekerheid? Zijn ze echt een bescherming tegen armoede?

40.000 extra werkende armen.

De helft van de nieuwe banen verloond op het laagste niveau.

15.000 mensen, die permanent met dagcontracten moeten werken.

 

Oók dat is de realiteit. De realiteit van onzekerheid en flexibiliteit.

En ook de realiteit van een gebrek aan kansen.

Laaggeschoolden krijgen nog altijd veel te weinig kansen.

50-plussers moeten honderden sollicitatiebrieven versturen, maar worden pas uitgenodigd als ze hun leeftijd verzwijgen.

Mensen met een vreemde naam moeten honderden sollicitatiebrieven versturen, maar worden pas uitgenodigd als ze hun naam verzwijgen.

Er komen nu wel eindelijk praktijktesten, maar voor échte gelijke kansen zal er veel meer nodig zijn.

En heeft het Zomerakkoord iets veranderd aan die onzekerheid en flexibiliteit?

De belofte van Peeters om iedere Belg aan een job te helpen is vervangen door iedere werkende een extra job te geven.

Flexijobs worden uitgebreid.

De proefperiode heringevoerd.

En het misbruik in de dagcontracten wordt niet aangepakt.

Kortom, nog meer flexibiliteit.

Maar wanneer stopt het?

Wanneer is de limiet bereikt?

Wanneer zal het genoeg zijn?

U geeft aan mensen met een job meer kansen op een tweede of derde job, dan dat u kansen biedt aan mensen die nu geen job hebben.

De mensen vragen volwaardigheid, vrijheid en zekerheid.

Maar u eist flexibiliteit, flexibiliteit en nog eens flexibiliteit.

En nu komt de rekening binnen. Na 3 jaar is het niet langer weg te praten. Steeds meer mensen vallen terug op de gezondheidszorg door de hoge werkdruk.

Maar in die gezondheidszorg bespaart deze regering. Terwijl er net nood is om te investeren.

Tienduizenden mensen kunnen niet goed zien, maar een bril kunnen ze niet kopen.

1 op de 3 belgen  met hoorproblemen, kan een hoorapparaat niet betalen

1 op de 3 Belgen met problemen aan hun gebit,  kunnen hun tandartsfactuur niet betalen. Ze gaan alleen als de pijn écht niet meer te harden is.

Horen, zien en lachen zou geen luxe mogen zijn. Maar voor veel mensen is het dat wel.

Daarom moeten we in de gezondheidszorg niet besparen, maar investeren.

Daarom moeten we in de sociale zekerheid niet besparen, maar investeren.

Wat is de sociale zekerheid eigenlijk? Wat is het belang ervan? Het is de zekerheid dat je bij tegenslag niet aan je lot wordt overgelaten.

De zekerheid dat je je geen zorgen moet maken om je oude dag. De zekerheid dat je geen zorgen moet maken voor de dag dat je ziek wordt. De zekerheid dat je opvang hebt als je jouw job verliest.

Voor die zekerheid hebben socialisten jaren gestreden. Voor die zekerheid blijven we strijden.

Wat is het effect van de huidige regering?  een besparing van  4,5 miljard euro op de sociale zekerheid.

En bij elke nieuwe besparing maken de mensen zich extra zorgen. Het gaat hier over jonge en oude mensen. Over alleenstaanden en gezinnen. Over mensen op kantoor en mensen in de fabriek. Maar het is de discussie over de pensioenen die de ongerustheid  echt pijnlijk duidelijk heeft gemaakt.

 

Premier,

 

Het pensioen is een enorm belangrijk thema. Heel veel mensen maken zich zorgen. Daarom is er bij een hervorming een breed draagvlak nodig. Maar daar heeft uw regering nooit moeite voor gedaan!

Er is geen plan, er is geen visie en u wilt er blijkbaar geen.

Al van bij de start was het prijs. Het stond in geen enkel verkiezingsprogramma, maar in één vingerknip hebt u de pensioenleeftijd verhoogd.

En nadien is de ene besparing na de andere gevolgd.

De gelijkstellingen werden verminderd. De pensioenberekening werd aangepast, waardoor mensen minder pensioen zullen hebben. Vrouwen - met korte loopbanen en met deeltijds werk - zijn vaak het slachtoffer. Ook de mensen in het onderwijs; vandaag nog slaan de mensen uit de basiseducatie een noodkreet. En de mensen met zware beroepen zijn misschien de volgende slachtoffers.

Telkens: minder, minder, minder. Onlangs bent u zelfs begonnen met de privatisering van de pensioenen. Want daar komt het afkopen van de studiejaren wel op neer: wie het zich kan permitteren, legt een som geld neer en krijgt in ruil hoger pensioen.

U kijkt enkel naar de pensioenen als een kost. Een kost waarin gesnoeid moet worden. Terwijl het pensioen nu al niet genoeg is om het rusthuis mee te betalen. Terwijl u de gepensioneerden enkel de nadelen van de taks shift gaf en geen enkel voordeel.

En iedere keer is de boodschap: het kan niet anders.

Het kan niet anders.

Is dat het mantra van deze regering?

Geen plan maar een noodzakelijkheid?

Geen visie maar een doembeeld van de toekomst?

De kost van de vergrijzing telkens als excuus om te snoeien in de pensioenen. Maar ondertussen haalt u wel de financiering van de sociale zekerheid onderuit. De beste oplossing voor de vergrijzingskost is meer mensen aan het werk krijgen. Maar u laat vooral mensen die al werk hebben voordelig bijklussen. Zo vang je de kost van de vergrijzing niet op. Het wordt alleen maar erger.

Het resultaat is duidelijk, u biedt geen geruststelling voor de toekomst.

In het Zomerakkoord opnieuw 273 miljoen besparingen op de pensioenen.

Weet u nog hoe u dat ging doen? Sommige ministers waren het enkele weken later “plots” vergeten, maar u had wel degelijk beslist om het pensioen te verminderen van mensen die na hun 50e hun job verliezen.

Stel u voor. Een carrière van 40 jaar. Werkloos na een faillissement. Tevergeefs zoeken naar een nieuwe job.

Maar deze regering heeft geen medelijden: minder pensioen. Tot 140 euro per maand minder.

Echt ongehoord was dat. Mensen die zo dicht bij hun pensioen staan, toch nog pensioen afpakken.

Waar was toen het sociaal gelaat van deze regering?!

Gelukkig heeft sp.a u betrapt en is die maatregel geschrapt.

Maar kunnen de mensen nu op twee oren slapen? Kunnen de mensen nu gerust zijn? Kunnen de mensen nu  uitkijken naar een zorgeloze oude dag?

Nee. Helaas niet.

De maatregel werd maar “voorlopig” geschrapt.

N-VA en Open VLD hebben al aangekondigd dat ze dit de volgende keer gewoon opnieuw op tafel zullen leggen.

En ondertussen blijft een andere pensioenbesparing wél bestaan. Wie voor zijn 20e begon met werken en op het einde van de loopbaan werkloos wordt, wordt gestraft. Die maatregel is niet geschrapt.

Al op jonge leeftijd elke dag vroeg opstaan voor een harde dag werken, je leven lang, maar op het einde van je loopbaan plots werkloos worden. Maar deze regering heeft geen medelijden: minder pensioen. Ook daar weer minder pensioen. Omdat u niet meer de beste jaren telt, maar ook de eerste minder goede jaren.

En in een volgende pensioenmaatregel wil u mensen belonen en meer pensioen geven als ze langer werken dan 45 jaar. Klinkt goed, maar gaan we eens kijken wie die mensen zijn? Wie het aankan om zolang actief te blijven? Dat is niet de juffrouw in de kleuterklas. Dat is niet de verpleegster in het rusthuis. Dat is niet de fabrieksarbeider.

Zij blijven opnieuw achter in onzekerheid. Onzekerheid over hun pensioen. Onzekerheid over wanneer zij mogen stoppen. Onzekerheid over de erkenning als zwaar beroep.

 

Mijnheer de premier,

Dat werken moet lonen voor het pensioen, daar zijn wij het allemaal mee eens. Maar waarom hebt u dan de pensioenbonus afgeschaft?

U kunt werkenden belonen, u kiest er voor werkzoekenden te straffen.

U kunt de pensioenen verhogen, u kiest er voor ze te verminderen.

U kunt de sociale zekerheid versterken, u kiest er voor ze af te bouwen.

 

Collega’s,

Politiek gaat niet alleen over wat u doet maar ook over de manier waarop u het doet.

Politiek gaat over de manier waarop we samenleven.

Over hoe we met elkaar omgaan.

 

Premier, u roept tot dialoog, u roept om fatsoen. 3 jaar lang houdt u de oren, de ogen sloten, en nu bent u verbaasd.

We hebben niet alleen een politiek nodig die mensen verbindt, we hebben een politiek nodig die voor iedereen opkomt, die voor iedereen vecht.

Dat is onze opdracht.

Elke dag opnieuw.

In woorden, maar ook in daden.

 

Premier,

Voorzitter,

Collega’s,

 

Mensen maken zich zorgen. Veel mensen zijn op zoek naar vertrouwen en zekerheid.

En dat is niet wat u de mensen geeft.

Ze krijgen gebroken beloftes over een begroting in evenwicht of een pensioen op 65.

Ze krijgen veel ruzie en een show over correcte belastingen, terwijl er niks echt verandert.

Ze krijgen jobs maar vooral voor zij die al een hebben

Ze krijgen van u besparingen op de pensioenen, waardoor ze zich nog meer zorgen maken over hun toekomst.


Premier,

Uw keuzes leiden niet tot meer zekerheid voor de mensen maar juist tot minder vertrouwen.

U vraagt vandaag om vertrouwen maar vertrouwen heeft u nog (steeds!) niet verdiend. En dus kan sp.a uw regering ook geen vertrouwen geven.

Ik dank u.