Minister Weyts moet dierenleed aanpakken in plaats van schouders op te halen

Woensdag 8 november 2017 — Kamerlid Annick Lambrecht en Vlaams parlementslid Els Robeyns eisen actie van de Vlaamse en federale regering om het dierenleed in kippenkwekerijen aan te pakken. ‘Vlaams minister Ben Weyts zegt dat het er nu eenmaal zo aan toe gaat in de industriële landbouw. Waarvoor hebben we dan ministers? Het is hun plicht om daar iets aan te veranderen en strengere regels op te leggen die alle dierenleed bannen.’

Eerder deze week gaf de dierenrechtenorganisatie Animal Rights nog maar eens beelden vrij van dierenellende in de grootschalige industrie. We surfen van de ene voedselcrisis naar de andere en van het ene schandaal inzake dierenwelzijn naar het andere. Het is tijd om daar conclusies uit te trekken en om maatregelen te  nemen. De hoofdvraag is simpel: waarom is de Vlaamse regering bevoegd voor dierenwelzijn als dergelijke schandalen altijd door anderen aan het licht moeten worden gebracht? Waarom wordt er alleen gereageerd op vaststellingen door derden en treedt de minister niet zelf op? 

Minister van dierenwelzijn Ben Weyts zegt dat de Europese doelstellingen inzake dierenwelzijn te zwak zijn en spreekt de hoop uit dat de nieuwe beelden van het kippenbedrijf in Wingene een wake-up call zijn. “Hij schuift de verantwoordelijkheid van zich af”, zeggen Robeyns en Lambrecht. “Wat belet de minister om in Vlaanderen strengere maatregelen te nemen en te tonen dat wij het hier wel menen met dierenwelzijn?” Els Robeyns diende eerder al een voorstel in om de te kleine kooien waarin legkippen nu gehouden worden op termijn te verbieden en samen met alle betrokkenen een uitdoofbeleid uit te werken. Annick Lambrecht roept minister Weyts en zijn federale collega's De Block (Volksgezondheid) en Ducarme (Landbouw) op om snel rond de tafel te gaan zitten en een task force op te richten die de problemen daadkrachtig aanpakt.  

Bovendien is het merkwaardig dat de minister van dierenwelzijn pas reageert als bijvoorbeeld Animal Rights beelden naar buiten brengt. Sp.a vindt dat het de taak is van de overheid om zelf controles te doen en ervoor te zorgen dat dergelijke toestanden niet langer getolereerd worden. Het kan toch niet dat een organisatie als Animal Rights met 2 personeelsleden altijd voor is op een overheid die zegt dat dierenwelzijn zo een grote prioriteit is? Eerder diende Els Robeyns in het Vlaams parlement al een voorstel in om camera’s te installeren in alle slachthuizen, zodat eventuele wantoestanden meteen zichtbaar zijn en kunnen aangepakt worden.

Sp.a heeft zowel in het federaal als het Vlaams parlement een reeks vragen ingediend rond dierenwelzijn en over de link tussen dierenwelzijn, volksgezondheid en de industriële vee- en kippenindustrie. Daarnaast eist sp.a nogmaals dat er maatregelen worden genomen tegen het verhakselen van 15 miljoen kuikentjes per jaar, dat er een verbod komt op gesloten kooien voor kippen en dat er transparantie komt rond de controles in ieder bedrijf. Als we niet controleren, kunnen we problemen niet vaststellen en kan er niet tegen opgetreden worden. De opeenvolgende onthullende reportages van Animal Rights tonen alvast aan dat de overheid hier niet de leiding neemt en meer dan een tandje moet bijsteken. Telkens weer moet minister Weyts de dierenrechtenorganisatie nahuppelen. Dit is geen wake-upcall voor de consumenten, maar voor de minister en de regering.