“Nieuwe detacheringsrichtlijn is gemiste kans in strijd tegen sociale dumping”

Dinsdag 24 oktober 2017 —  

De Europese ministers van Werk bereikten gisteravond een akkoord over de regels voor gedetacheerde werknemers. “Een stap in de goede richting”, vindt fractieleider voor sp.a Meryame Kitir. “Maar Marianne Thyssen en Kris Peeters kloppen zich te snel op de borst. De impact voor ons land van deze detacheringsrichtlijn is verwaarloosbaar en ze hebben de kans gemist om meteen ook een correcte betaling van de sociale bijdragen te regelen. Net daar wringt het schoentje.” 

 

“Gelijk loon voor gelijk werk is een mooi principe, alleen heeft ons land er bijzonder weinig aan. Want de bestaande Europese richtlijn is in 2002 in ons land al ‘maximaal’ omgezet in de detacheringswet waardoor de Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden al vanaf de eerste dag van detachering van toepassing zijn”, zegt Meryame Kitir. Ze vindt het vooral een gemiste kans dat de scope van de oefening niet werd verbreed door meteen ook te kijken naar de Europese regels die de arbeidsvoorwaarden regelen, die de sociale zekerheidsrechten en- bijdragen regelen én die bepalen welke regels van toepassing zijn voor internationaal transport. 

“Nu heeft Europa iets beslist dat specifiek over loon- en arbeidsvoorwaarden gaat, terwijl de knelpunten vooral bij sociale zekerheidsbijdragen zitten. En de aanpak daarvan wordt ondergesneeuwd en vooruitgeschoven. Als je sociale dumping écht en op grote schaal wil aanpakken moet je naast het omzetten van de Europese detacheringsrichtlijn vooral inzetten op de correcte betaling van sociale bijdragen en de aanpak van schijnzelfstandigheid”, zegt Kitir. Daarnaast had men klaarheid moeten scheppen dat voor zogezegde internationale transporteurs die in de feiten (bijna) exclusief ritten en opdrachten uitvoeren voor Belgische opdrachtgevers, de Belgische loon- en arbeidsvoorwaarden van toepassing zijn.

De reden waarom zo vaak Poolse of Bulgaarse werknemers worden ingeschakeld als arbeidskracht in de transport- of bouwsector is niet alleen het lage loon (hoewel er mensonterende gevallen zijn van 3 à 5 euro per uur maar dat is vandaag al strafbaar), maar vooral de verschillen in sociale zekerheidsbijdragen en de correcte inning daarvan. Het is immers niet het Belgisch bedrijf dat de bijdragen betaalt op de Poolse of Bulgaarse bouwvakker. 

“De sociale zekerheidsbijdragen zouden betaald moeten worden in het werkland en de opbrengst doorgestort naar het uitzendland”, zegt Kitir. Op die manier blijf je in de geest van detachering. Dat wil zeggen dat je voor een korte tewerkstelling in een andere lidstaat, in dienst van je onderneming, niet telkens onder een ander sociaal zekerheidsstelsel valt. En het werkland krijgt zekerheid dat de bijdragen correct en eerlijk worden betaald. De duurtijd van een detachering zou dan wel redelijk moeten zijn, wat wil zeggen maximaal 6 maanden”, besluit Kitir.